Aandachtig leven
You are here: Home \ Blog \ Aandachtig leven
6 januari 2018 - 15:03, by , in Blog, 1 comment

Als ik tegen vrienden zeg dat ik een ‘Mindful met Jezus’ training ga volgen, dan zie ik hun ogen groter worden. Bij sommigen zie ik ook nog een vleugje bezorgdheid.  Ik weet wat ze denken, simpelweg omdat ik dat zelf ook lang gedacht heb – Mindfulness, dat is toch Oosters en zweverig? En de tweede gedachte die ik waarneem is verbazing. Verbazing dat ik, als stevig gefundeerde christen die voor de hele waarheid opkomt, zoiets ga doen! Ondanks al deze gedachten en reacties ga ik het toch doen. Het afgelopen jaar heb ik ontdekt dat ik niet alleen geschapen ben met een hoofd, maar ook met een lichaam en met gevoel. Het is me steevast gelukt om die laatste twee niet te waarderen tijdens de bijna vijftig jaren die ik hier op aarde rondloop. En ook al is het vlees sterfelijk en ook al heb ik vaak gewenst dat er iets minder van me was, bekruipt me toch ergens het idee dat ik de ontvangen tempel van God’s Geest zwaar ondergewaardeerd heb. Dat bekende zinnetje van Paulus komt in me op “weet u niet dat uw lichaam een tempel is van de heilige Geest, die in u woont en die u ontvangen hebt van God…” (1 Kor. 6:19) Weet ik dit? Echt? Ervaar ik dit?

Ik hoor nog niet bij de mensen die hun eigen lichaam gaan verwennen met sauna’s en pedicures, dus kies ik voor iets dat beter bij mij past. Iets met betrekking tot geest, ziel en lichaam. Dus meld ik me aan, bij een training in de nabije omgeving. Eén van de trainers is een bekende van me, dus het ligt voor de hand.

Wat mij opvalt in mijn eerste glimp van de omgetoverde gymzaal, is het Kruis. Dat staat centraal. En daaromheen verspreid ligt een hele reeks boeken over christelijke meditatie. We beginnen in die zaal (na koffie) met gebed. De hele training wordt aan de Here opgedragen. Dan worden de huisregels uitgelegd en stelt ieder zich voor. Het valt mij op dat meerderen van de kleine groep deelnemers kampen met burn-out. Meer ga ik niet over mijn medecursisten melden om privacy redenen.

Aan de trainers hoor ik dat ze doorgewinterde christenen zijn, ze doen helemaal niets freaky of engs of zweverig. Maar ja, het is nog maar de eerste avond!

Er is inderdaad aandacht voor lichaam, geest en ziel. We worden geholpen om bewust te worden van wat er in ons omgaat door het bewonderen van een voorwerp. Mij valt op hoe snel ik geneigd bent om verder te gaan naar het volgende onderwerp. Het voelt een beetje apart om zo lang te zitten kijken naar een klein ding en dat te voelen, goed te bekijken, echt te zien wat er is. Maar het punt is mij duidelijk – hoe vaak doe je de dingen op de automatisch piloot! Hoe vaak arriveer je ergens zonder dat je kunt zeggen hoe je van a naar b gereisd bent?

Er zit ook wat onderwijs in het programma. Ik zal het houden bij wat mij opviel in mezelf. Ik merkte, zoals ik vaker merk, dat alle mooie woorden en bedoelingen die God over ons uitspreekt gewoon van mijn rug afglijden. Het komt niet binnen bij mij en mijn aandacht begint af te dwalen. Terwijl ik me vroeger laafde aan dingen die ik in mijn hoofd op kon slaan, heb ik er nu steeds minder aan: er zit een blokkade…

We deden verschillende oefeningen, waaronder een christelijke meditatie: stil staan bij een Bijbeltekst totdat het ergens in je begint te haken. Lectio divina heet dat. Ik genoot hiervan! Hoe vaak kan ik mijn aandacht er niet bij houden, of ben ik al tien stappen verder of schrijf ik vanuit mijn hoofd al een hele les ergens over. Nu dwong ik mezelf om bij die aangereikte tekst te blijven totdat het begon te spreken. Als dit zweverig klinkt dan ben ik maar zweverig aan het worden, want ik vind het goed om de woorden van God echt tot me te nemen totdat ze gaan leven en spreken. Ik zie ook wel dat ik me zal moeten trainen om mijn aandacht erbij te houden. En dat komt goed uit, want we krijgen huiswerk mee! Je conditie wordt niet opgebouwd zonder er iets voor te doen en dat geldt ook hiervoor. Je moet trainen voor een leven met aandacht!

Wat het me oplevert – het besef dat ik leef als een efficiëntie-monster en alles op de automatische piloot doe. Door het huiswerk van deze week valt dit me op: probeer eens iets te doen met je aandacht er echt bij. Wanneer ik dat probeerde, merkte ik dat ik dan steeds afdwaal en in mijn hoofd al vier stappen verder was. Hoe vaak gebeurt het je niet dat je niet meer weet wat je de dag ervoor gedaan hebt? Wanneer heb je voor het laatst écht je ontbijt geproefd? Ook ontdekte ik hoe gericht ik ben op efficiëntie. Ik kan niet aandachtig een broodje eten en ervan genieten, omdat ik tegelijk mijn agenda aan het inplannen bent, mijn computer aan het opstarten ben, de keuken aan het schoonmaken….

Doe je ook mee met de Internet Bijbelcursus over Mindful met Jezus?
Meer informatie

 

sue Wierenga
About author:

1 reactie on "Aandachtig leven"

Henry van der Sluys - 17 februari 2018 Beantwoorden

Mooi

Geef een reactie