Ken je dat Elia gevoel?
You are here: Home \ Blog \ Ken je dat Elia gevoel?
3 januari 2018 - 17:12, by , in Blog, No comments

Ken je dat Elia gevoel?  Dat – ik heb er alles aan gedaan en nu snap ik er niets meer van moment? Zoiets beleefde Elia na die grandioze overwinning op de profeten van Baal op de Berg Carmel. God had zoiets spectaculairs gedaan via Elia. Het was maar een weg, maar uiteindelijk is Zijn missie volbracht. Israël riep weer – de Heer, Hij is God! De Heer, Hij is God. Vuur uit de hemel, regen na 3 jaar droogte, een jongen opgewekt uit de dood, wonderbaarlijke spijsvermenigvuldiging, Elia’s gebed werd op indrukwekkende wijze beantwoord, hij heeft als de wind gerend voor de koning uit “door de hand van de Heer gegrepen”. Maar dan wordt Elia zelf toch weggejaagd door Koningin Jezebel…  Hij gaat een dagreis de woestijn in, knalt op de grond neer en wil eigenlijk wel dood. Nu is het genoeg!  Ken je dat? Dekbed over je hoofd, lamp uit – adios amigos! Ik ben er even niet!

Hoe reageerde God hierop? Ik had Elia een por gegeven – kom op, wees een vent! Na alles wat jij meegemaakt heb, ga je nu toch niet inzakken?! Maar God stuurde een engel die eten en drinken brengt en de engel “raakte hem aan”. Geen verwijt – je bent een aansteller! Totaal niet. Wel slaap in de schaduw, wakker worden met de geur van vers gebakken brood op kooltjes en een fles water in een hete woestijn. Tot twee keer toe.  God zorgt, maar laat Zich niet gelijk zien. Eerst komt er een reis van 40 dagen.

Waar zou Elia allemaal aan gedacht hebben in die 40 dagen en 40 nachten? Steeds hetzelfde blijkt het. Want bij navraag aan het einde van zijn reis, in een grot bij de berg Horeb, vertelde hij van zijn volle inzet voor de Heer, van de ellendige ontrouw van de Israëlieten, en dat hij nu als enige profeet opgejaagd was en vreest voor zijn leven…. Het was ook niet niets.

God vraagt hem om naar buiten te komen. Daar krijgt Elia een heel schouwspel te zien, hevige wind en aardbeving, vuur en dan “het gefluister van een zachte bries”…heb je je ooit afgevraagd waarom God juist daarin zit? Zonder al te veel diepe betekenissen onderzocht te hebben, heb ik het idee, dat Elia toe was aan tederheid. Dat vuur en natuurgeweld had hij al gezien, nu is hij uitgeput, bang en wil stoppen. Het valt me op dat God dan naar hem toekomt in zachtheid. Geen natuurgeweld meer. God komt bij hem binnen, via een stem als zachte bries. Daar was Elia aan toe, hij was nota bene, over zijn toeren geraakt.

Het hele verhaal komt weer wanneer hij met God spreekt en het is oké. Hij hoeft maar drie dingen te doen nog voordat hij afzwaait. God duwt Elia niet over Zijn grenzen heen. Hij komt hem tegemoet. Het was een kind van Hem, bezig om Zijn opdracht uit te voeren in gehoorzaamheid.

Zo’n God hebben wij. Een God die ons geeft wat we nodig hebben. Over het algemeen breekt Hij niet in, je moet Hem wel vragen, Elia moest naar de ingang van de grot toelopen en toen sprak God. Maar soms zoekt Hij ons gewoon op, Hij weet ons te vinden, onder bremstruiken, dekbedden, in duisternis, “voorbij de verste zee” (PS 139:9) Het lukt ons niet om aan Zijn aandacht te ontsnappen (PS 139:7). Gelukkig.

Doorgrond mij God en ken mijn hart, peil mij, weet wat mij kwelt, zie of ik geen verkeerde weg ga, en leid mij over de weg die eeuwig is”. Ps 139:23-24

sue Wierenga
About author:

Geef een reactie