Oordeel, en de genade van God
You are here: Home \ Blog \ Oordeel, en de genade van God
6 juli 2017 - 16:23, by , in Blog, 1 comment

Mijn lieve Opa, van wie ik zielsveel hield en met wie ik wekelijks hand in hand mee naar het park liep om madeliefjes te plukken, was eigenlijk een verschrikkelijke racist. Hij werkte aan het spoor in een havenstad in zuid Wales waar ook ik ben opgegroeid. Zijn oplossing voor alle mensen die niet inheems waren – “put them on the banana boats and send them home!” Hmm.

Het kan niet anders, gezien dit niet tegengesproken werd, dat ik als kind deze manier van denken opzoog. De hele familie had er ook wat van en we waren dan ook behoorlijk geschrokken toen de enige andere kleindochter van mijn opa ging trouwen met een man afkomstig van een eiland vlakbij Madagasker! Ik herinner me de schrik, de tranen, ook de grappen… die langzaam plaats maakten voor acceptatie toen men zich gerealiseerd hadden dat de toekomstige echtgenoot een naam had, een mens was,  een aardig en kundig mens ook. Wat ver weg was, kwam dichtbij. We zullen nooit weten of mijn opa hierdoor verzacht werd. Hij was al heengegaan.

De restjes racisme die ik nog had,  werden spoedig genezen toen ik zelf koos voor iets wat niet inheems was, trouwde met een Nederlander en zelf buitenlander werd. Geloof me, ik zie er dan hetzelfde uit als een Nederlander en ik was blij dat ik niet opviel. Maar ik verraade me gelijk zodra ik mijn mond opentrok en dat doe ik nog steeds… God heeft zo Zijn manieren om ons te slijpen en veranderen, en sommige van ons hebben een ietwat radicalere aanpak nodig.

Zo ook met mijn tweede voorbeeld voor vandaag; rascisme zat aan de ene kant van de familie, maar de andere kant was nogal vijandig richting homos. Vooral de grappen waren venijnig, maar humor en ik hebben iets met elkaar en ook die gedachten heb ik opgezogen. Op mijn werk nog in Wales, stond ik er zelfs bekend om. Radicaal Christen, fundamentalist en zeer homo onvriendelijk! Het doet me denken aan dat rijtje van Paulus – besneden op de achtse dag, behorend tot de stam van Benjamin, geboren Hebreer, wetsopvatting Farizeer en vooral fanatiek! Ik kon trots mijn borst uitsteken en roepen “aan wat er in de wet over gerechtigheid staat, voldeed ik volledig” Fil 3:6, althans in eigen ogen. Geen fanatieke gemeente vervolger maar wel een homo hater, dat wel. Terugkijkend, schaam ik me diep.

Ook hiervoor, weet God Zijn manieren om mee aan de slag te gaan; zelfs hier bracht hij wat ver weg was, dichtbij – iemand die heel dichtbij mij staat, die twee jaar geleden uit de kast kwam.. Ja, dan ga je de dingen anders zien. Wat niet meer ver van je bed staat, wie dichtbij is, wie je lief is, dan besef je wat je zelf echt denkt en voelt. Dan worden veranderingen in je gedrag teweeg gebracht. Niet over een nacht ijs, maar stapsgewijs.

Dit laatste jaar ben ik meer in mezelf tegen gekomen waarvan ik me afvraag – hoe is het mogelijk dat Jezus het al die jaren van me pikte? Ik ken Hem meer dan dertig jaar en al die tijd zat die troep er wel! Het doet me naar Hem kijken met verwondering over Zijn oordeelloosheid.  Ondanks alles wat aan vuil in me rondzwierf en dat wat nog rondzwerft,waar ik nog geen zicht op heb,  heeft Hij me lief.  Zijn liefde die mij ooit gegrepen heeft, had duidelijk niets met eigen rechtvaardigheid te maken. Hij zag een mosterzaad geloof in mij en gaf mij groeiruimte , naast en ondanks al dat andere onkruid. Ik sta versteld van wie Hij is. Hoe anders zouden kerken zijn als we Zijn oordeelvrije houding te pakken zouden krijgen?

Sue Wierenga

sue Wierenga
About author:

1 reactie on "Oordeel, en de genade van God"

Paulien - 14 juli 2017 Beantwoorden

Hallo Sue, Bedankt voor je blog. Deels herkenbaar. Ik ben wel benieuwd hoe je denkwijze en omgangswijze is veranderd nadat een goede bekende uit de kast kwam. Graag ook met onderbouwing uit de Bijbel. Ik heb hier zelf op dit moment namelijk ook mee te maken, doordat een bekende van mij sinds kort uit de kast komt. Ik ben een van de eersten die het weet. Daarna heeft de persoon onze eerstvolgende afspraak afgezegd om te denken. Zelf vind ik dat lastig; ik weet het feit, maar verder weet ik weinig. Ik kan er niet over praten, maar heb er soms wel behoefte aan. Groeten Paulien

Geef een reactie